Disability Studies: สิงหาคม 2015

Reflection1 ใจเขาใจเรา

เพื่อนร่วมทาง

ทำอะไรบ้าง : พาผู้พิการทางสายตา เดินจากห้องเรียนqs2-902 ไปยังตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์

ทำอย่างไร : สมาชิกในกลุ่มจะมีหน้าที่แตกต่างกัน A.จะมีหน้าที่เป็นคนคอยช่วยดูแล B และ C ในระหว่างทางที่เดิน A.ก็จะคอยช่วยบอกทาง บอกให้ก้าวขาซ้าย ก้าวขวา เวลาลงบันได คอยระวังไม่ให้เดินตกลุม ไม่ให้เดินชนสิ่งกีดขวางต่างๆ ซึ่งตอนเดินไปยังคณะศิลปกรรมก็จะมีCเป็นผู้ช่วยดูแลอีกคน พอไปถึงคณะศิลปกรรม AและB ก็จะเป็นคนคอยช่วยเหลือ C ให้เดินกลับมาอย่างปลอดภัย จนมาถึงปลายทางได้

ความรู้สึกของคนตาบอด

B: รู้สึกแปลกๆ ไม่ชินเพราะจากปกติที่สามารถมองเห็นทุกอย่างได้ กลับต้องมามองไม่เห็นอะไรเลย ต้องมาปิดตาทำให้มันเกร็งๆ ไม่กล้าที่จะเดินเพราะกลัวว่าตัวเองจะเดินไปชนอะไร

C: รู้สึกเกร็งๆ ไม่กล้าเดิน เพราะกลัวว่าจะมีคนรอบข้างมาแกล้ง ต้องใช้ทักษะการฟังเยอะกว่าเดิม เวลามีเพื่อนเดินมาถามก็จะแยกแยะว่าเป็นเสียงของเพื่อนคนไหน

เหมือนหรือต่างจากความหมายคนพิการที่เขียนมา

ความเหมือน คือ ผู้พิการทางสายตามีร่างกายปกติทุกอย่าง สามารถเคลื่อนไหวได้ปกติ มีทัศคติทางความคิดเหมือนคนทั่วไป ความจำดี สามารถจำเส้นทางได้ เหมือนคนทั่วไป อย่างเช่น เวลาที่เราเดินไปตามทาง เขาจะสามารถจำได้ว่า ตรงไหนคืออะไร ตำแหน่งนี้คืออะไร ประสาทสัมผัส อย่างเช่นการได้ยิน ได้กลิ่น เหมือนคนปกติทั่วไป และทางด้านสุขภาพร่างกายสมบูรณ์ปกติดีทุกอย่าง

ความต่าง ผู้พิการทางสายตา ไม่สามารถมองเห็นได้เลย หรืออาจมองเห็นได้บ้างไม่มากนัก ไม่สามารถใช้สายตา หรือไม่มีการใช้สายตาให้เป็นประโยชน์ จะเคลื่อนไหวได้ช้า เพราะเขาจะต้องระมัดวังอย่างมากในการเคลื่อนไหว ดวงตาไม่สามารถมองเห็นได้แบบคนปกติ ความจำดีมาก ถ้าไม่มีผู้ช่วยต้องหาอุปกรณ์ในการเดินทาง อย่างเช่น ไม้นำทาง เป็นต้น